Abese Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

(1, 2) Görme engelli biri ona geldi diye yüzünü ekşitti ve arkasını döndü.[1]

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

(1, 2) Görme engelli biri ona geldi diye yüzünü ekşitti ve arkasını döndü.[1]

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

(3, 4) O (azgın Mekkeli)nin arınacağını veya (gerçeği) hatırlayıp bunun ona yarar sağlayacağını sana bildirecek olan ne olabilir ki![1]

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

(3, 4) O (azgın Mekkeli)nin arınacağını veya (gerçeği) hatırlayıp bunun ona yarar sağlayacağını sana bildirecek olan ne olabilir ki![1]

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

(5, 6) Kendini zengin (ihtiyaçsız) gören bu kişiye gelince, sen ona yöneliyorsun.[1]

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

(5, 6) Kendini zengin (ihtiyaçsız) gören bu kişiye gelince, sen ona yöneliyorsun.[1]

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Oysa onun temizlenip arınmamasından sen sorumlu değilsin.[1]

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

(8, 9, 10) Fakat (Allah'a) saygı ile koşarak sana gelenle ilgilenmiyorsun.

وَهُوَ يَخْشَىٰ

(8, 9, 10) Fakat (Allah'a) saygı ile koşarak sana gelenle ilgilenmiyorsun.

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

(8, 9, 10) Fakat (Allah'a) saygı ile koşarak sana gelenle ilgilenmiyorsun.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ

Hayır! Şüphesiz ki bunlar, (gerçeğin) hatırlatılmasıdır.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Dileyen onu (Kur'an'ı) hatırlar.[1]

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ

(13, 14, 15, 16) (Kur'an) kıymetli ve güvenilir elçilerin ellerinde, yüceltilmiş, arındırılmış, kutsal, değerli sahifelerdedir.

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ

(13, 14, 15, 16) (Kur'an) kıymetli ve güvenilir elçilerin ellerinde, yüceltilmiş, arındırılmış, kutsal, değerli sahifelerdedir.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ

(13, 14, 15, 16) (Kur'an) kıymetli ve güvenilir elçilerin ellerinde, yüceltilmiş, arındırılmış, kutsal, değerli sahifelerdedir.

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ

(13, 14, 15, 16) (Kur'an) kıymetli ve güvenilir elçilerin ellerinde, yüceltilmiş, arındırılmış, kutsal, değerli sahifelerdedir.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Kahrolası o insan ne kadar da nankördür!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

(Allah) onu hangi şeyden yarattı (bir düşünse ya)?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Bir nutfeden (zigottan) yaratıp ona şekil verir.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Sonra ona yolu kolaylaştırır.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

Daha sonra onu öldürüp kabre koydurur.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

En sonunda dilediği zaman onu yeniden diriltir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Gerçek şu ki (insan, Allah'ın) ona emrettiğini yerine getirmedi.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Bu insan, yiyeceğine bir baksın!

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا

Suyu bolca indirdik.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا

Toprağı yardıkça yardık.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا

Orada (toprakta) taneler yetiştirdik.

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا

Üzüm ve sebze,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا

Zeytin ve hurma,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا

Gür (ağaçlı) bahçe,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا

Meyve ve çayır,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için (böyle yaptık).

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Kulakları sağır eden o ses geldiği zaman,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

(34, 35, 36) O gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, hanımından (eşinden) ve çocuğundan kaçar.[1]

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

(34, 35, 36) O gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, hanımından (eşinden) ve çocuğundan kaçar.[1]

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

(34, 35, 36) O gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, hanımından (eşinden) ve çocuğundan kaçar.[1]

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ

(Çünkü) o gün, her kişinin kendisine yetecek bir işi olacaktır.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ

O gün bazı yüzler aydınlıktır.

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ

(Onlar) güler, müjdeyle sevinir.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ

O gün bazı yüzlerde de toz (hüzün) vardır.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

(Onları âdeta) karanlık kaplamıştır.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

İşte onlar -evet onlar- kâfirlerdir, (doğru yoldan) sapanlardır.