Âdiyât Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا

Yemin olsun: Soluk soluğa koşan düşmanlara

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا

Kıvılcım (öfke) saçanlara,

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا

Sabah vakti baskın yapanlara.

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا

Bu sebeple, onlar tozu dumana katmışlardı

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا

Topluluğun ortasına dalmışlardı.[1]

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ

Şüphesiz ki böylesi insan, Rabbine karşı çok nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ

Şüphesiz ki buna kendisi de şahittir.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

Şüphesiz ki onun mal sevgisi çok şiddetlidir.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ

Bilmez mi ki mezarlarda olanlar dışarı atıldığında,

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ

Göğüslerde (kalplerde) olanlar (gizlenenler) ortaya döküldüğünde,

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ

Şüphesiz ki Rableri o gün onlardan haberdardır.