Fecr Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ

Yemin olsun: Tan vaktine,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ

On geceye,

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

‘Çift'e ve ‘tek'e,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

Geçmekte olan geceye ki[1]

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ

Akıl sahibi için bun(lar)da bir yemin var değil mi?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Rabbin (şunlara) ne yaptı görmedin mi: Âd (kavmine),

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

(7, 8) (Yüksek) sütunları olan İrem (şehrine) -ki şehirler içinde onun benzeri yaratılmamıştı.

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

(7, 8) (Yüksek) sütunları olan İrem (şehrine) -ki şehirler içinde onun benzeri yaratılmamıştı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

Vadideki kayaları oyan Semûd (kavmine),

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

Kazıklar sahibi Firavun'a.

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ

Onlar şehirlerde azgınlık etmişlerdi.

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

Orada bozgunculuğu çoğaltmışlardı.[1]

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kırbacını yağdırmıştı.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

Şüphesiz ki Rabbin, (sürekli) gözetlemektedir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

İnsana gelince, Rabbi kendisini imtihan edip ona ikramda bulunduğunda ve bol nimet verdiğinde "Rabbim bana ikram etti." der.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

(Fakat) ne zaman onu imtihan edip rızkını daralttığında ise "Rabbim beni küçük düşürdü (önemsemedi)" der.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

Hayır! Doğrusu, siz yetime ikram etmiyorsunuz.[1]

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Yoksulu yedirmeye de birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.[1]

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا

Mirası hırslı bir yiyişle (helal-haram demeden) yiyorsunuz.

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا

Malı çok (aşırı) bir sevgiyle seviyorsunuz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا

(21, 22) Hayır! Yer şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı, melekler sıra sıra (dururken) Rabbin(in emri) geldiği zaman (haliniz nasıl olacak?)

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا

(21, 22) Hayır! Yer şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı, melekler sıra sıra (dururken) Rabbin(in emri) geldiği zaman (haliniz nasıl olacak?)

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

O gün, cehennem getirilecek ve insan (yaptıklarını) hatırlayacaktır. Ama (artık) bu hatırlamanın kendisine ne (yarar)ı olabilir ki!

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

(O insan:) "Ah, keşke, bu hayatım için (dünyadayken iyi) bir şeyler gönderseydim!" diyecektir.

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ

O gün, O'nun (Allah'ın) edeceği azap (gibi) kimse azap edemez.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ

O'nun (vuracağı) bağ (gibi) kimse bağ vuramaz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

Ey huzura kavuşan nefis (insan)!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ

Sen (Allah'tan) memnun, (Allah da) senden razı olarak Rabbine dön!

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى

(İyi) kullarım(ın) arasına katıl

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

Cennetime gir![1]