Mürselât Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا

Yemin olsun: Birbiri ardınca gönderilenlere,

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا

Esip savuranlara,

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا

Yaydıkça yayanlara,

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا

Ayırdıkça ayıranlara,

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا

(5, 6) Özür (imkânı vermek) veya uyarı(da bulunmak) için öğüt bırakanlara (ulaştıranlara) ki[1]

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا

(5, 6) Özür (imkânı vermek) veya uyarı(da bulunmak) için öğüt bırakanlara (ulaştıranlara) ki[1]

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ

Size vadedilen (gün) elbette gerçekleşecektir.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ

Yıldızlar silindiği (söndürüldüğü)nde,[1]

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ

Gök yarıldığında,

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ

Dağlar ufalanıp savrulduğunda,

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ

Elçilere (şahitlik için) vakit verildiğinde (Son Saat gerçekleşmiş olacaktır).

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ

(Bu durum), hangi güne ertelenmiştir?

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ

Ayrılma gününe.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ

O ayrılma gününün ne olduğunu sana bildiren ne olabilir ki!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ

Biz (bunlar gibi inkârcı olan) öncekileri de helak etmedik mi?

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ

Sonra gelenleri de onların peşine takacağız.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

İşte biz, suçlulara böyle yaparız!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ

Sizi dayanıksız bir sudan yaratmadık mı?

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ

(21, 22) Sonra onu belirli bir süreye kadar sağlam bir yere yerleştirmiştik.

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ

(21, 22) Sonra onu belirli bir süreye kadar sağlam bir yere yerleştirmiştik.

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ

(İşte bunları) bir ölçüyle yaptık. Ne güzel ölçü koyanlarız biz!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا

(25, 26) Biz yeryüzünü diriler ve ölüler için toplanma yeri yapmadık mı?

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا

(25, 26) Biz yeryüzünü diriler ve ölüler için toplanma yeri yapmadık mı?

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا

Oraya sabit ağırlıklar koyduk[1]ve size tatlı sular içirdik.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

(İnkârcılara şöyle denecektir): "Yalanlamış olduğunuz şeye doğru yürüyün!

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ

(30, 31) Üç katlı, gölge etmeyen ve ateşten korumayan bir karanlığa doğru yürüyün!"

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ

(30, 31) Üç katlı, gölge etmeyen ve ateşten korumayan bir karanlığa doğru yürüyün!"

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ

Şüphesiz ki o (cehennem), kütükler (gibi büyük) kıvılcımlar saçar.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ

O (kıvılcımlar) sanki sarı (kızgın) halatlar gibidir.[1]

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ

Bu (mahşer, kâfirlerin) konuşamayacağı gündür.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ

Özür dilemeleri için kendilerine izin verilmeyecektir.[1]

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ

(38, 39) (İnkârcılara şöyle denecektir:) "Bu, ayrılık günüdür. Sizi de öncekileri de bir araya toplayacağız. (Azaptan kurtulmak için) bir hileniz varsa hemen bana tuzak kurun!

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ

(38, 39) (İnkârcılara şöyle denecektir:) "Bu, ayrılık günüdür. Sizi de öncekileri de bir araya toplayacağız. (Azaptan kurtulmak için) bir hileniz varsa hemen bana tuzak kurun!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ

(41, 42) Şüphesiz ki muttakîler (duyarlı olanlar), gölgelerde, (su) kaynaklarında ve canlarının çektiği her tür meyve(lik)lerde olacaklardır.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ

(41, 42) Şüphesiz ki muttakîler (duyarlı olanlar), gölgelerde, (su) kaynaklarında ve canlarının çektiği her tür meyve(lik)lerde olacaklardır.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

(Onlara) "Yaptıklarınıza karşılık afiyetle yiyip için" (denecektir).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

Şüphesiz ki biz güzel davrananları işte böyle ödüllendiririz.[1]

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ

(Suçlulara şöyle denecektir:) "Yiyin, (dünyadan) biraz daha yararlanın! (Bilin ki) siz suçlusunuz."

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ

Onlara "(Allah'a) boyun eğin!" dendiğinde boyun eğmezler.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

(O günü) yalanlayanların, o gün vay hâline!

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ

Bundan (Kur'an'dan) sonra artık hangi söze inanacaklar ki![1]