Hâkka Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ

Gerçekleşecek olan!

مَا ٱلْحَآقَّةُ

Nedir o gerçekleşecek olan!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ

O gerçekleşecek olanı sana bildiren ne olabilir ki!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ

Semûd ve Âd (kavimleri) de o çarpan felaketi yalanlamıştı.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ

Semûd (kavmi) var ya onlar azgınlığın(ın) karşılığında helak edilmişti.[1]

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ

Âd (kavmi) ise uğultulu, kasıp kavuran bir fırtına ile helak edilmişti.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ

(Allah) art arda yedi gece sekiz gün(düz) o (kasırgayı) onların üzerine salmıştı. (Orada olsaydın) o halkı, içi boş hurma kütükleri gibi yere serilmiş hâlde görürdün.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ

Onlardan geriye kalan (bir kişi) görebiliyor musun![1]

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ

Firavun, ondan öncekiler ve altı üstüne getirilen şehirler(in halkları) hep o hatayı (şirki) işlemişlerdi.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً

Rablerinin (her bir) elçisine isyan etmişlerdi; O da onları şiddetli bir şekilde yakalamıştı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ

Şüphesiz ki su azgınlaştığı zaman sizi gemide biz taşımıştık.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ

(Gerçeği) hatırlatma (vesilesi) yapalım ve kavrayan kulak(ların sahipleri) onu iyice kavrasın diye onları size (anlattık).[1]

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

(13, 14, 15) Sûr'a tek bir kez üflendiği, yer ve dağlar taşınarak birbirine tek çarpışla çarpıştırıldığı zaman, işte o gün o olay gerçekleşmiş (olacak)tır.

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ

(13, 14, 15) Sûr'a tek bir kez üflendiği, yer ve dağlar taşınarak birbirine tek çarpışla çarpıştırıldığı zaman, işte o gün o olay gerçekleşmiş (olacak)tır.

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

(13, 14, 15) Sûr'a tek bir kez üflendiği, yer ve dağlar taşınarak birbirine tek çarpışla çarpıştırıldığı zaman, işte o gün o olay gerçekleşmiş (olacak)tır.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ

Gök yarılmış (olacak) ve o gün direncini kaybedecektir.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ

Melek(ler) onun (göğün) etrafında olacaktır.[1] O gün, Rabbinin arşını onların da üzerlerinde sekiz (melek) taşıyacaktır.[2]

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ

O gün, (Allah'a) sunulacaksınız; size ait hiçbir sır gizli kalmayacaktır.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ

Kitabı kendisine sağından verilen kişiye gelince,[1] o şöyle diyecektir: "Alın, işte kitabımı (amel defterimi) okuyun![2]

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ

Doğrusu ben hesabımla karşılaşacağıma inanmıştım."

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

(21, 22, 23) Artık o (kişi), meyveleri sarkmış hâlde olan yüksek bir cennette memnun olacağı bir hayat içinde olacaktır.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ

(21, 22, 23) Artık o (kişi), meyveleri sarkmış hâlde olan yüksek bir cennette memnun olacağı bir hayat içinde olacaktır.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ

(21, 22, 23) Artık o (kişi), meyveleri sarkmış hâlde olan yüksek bir cennette memnun olacağı bir hayat içinde olacaktır.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ

(Cennetliklere şöyle seslenilecektir:) "Geçmiş günlerde işlediklerinize karşılık afiyetle yiyin, için!"

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ

Kitabı kendisine solundan verilene gelince, o kişi şöyle diyecektir: "Ah, keşke, bana kitabım (amel defterim) verilmeseydi!

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

Hesabımın ne olduğunu da bilmeseydim!

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

Ah, keşke, onunla (ölümümle) her iş bitseydi!

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

Malım bana yarar sağlamadı.

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ

Saltanatım da benden yok olup gitti."

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

(Allah, meleklerine şöyle diyecektir): "Onu yakalayın ve bağlayın!

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

Sonra onu alevli ateşe yaslayın!

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ

Sonra (onu) yetmiş arşın[1] uzunluğunda bir zincirle oraya sokun!"[2]

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

Şüphesiz ki o, yüce olan Allah'a iman etmiyordu.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Yoksulu doyurmaya da teşvik etmiyordu.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ

Bugün burada onun sıcak bir dostu yoktur.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ

(36, 37) (Sürekli) hata yapanlardan başkasının yemeyeceği irinden başka hiçbir yiyecek de yoktur.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ

(36, 37) (Sürekli) hata yapanlardan başkasının yemeyeceği irinden başka hiçbir yiyecek de yoktur.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

(38, 39) Hayır! Görebildiklerinize ve göremediklerinize yemin ederim ki[1]

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

(38, 39) Hayır! Görebildiklerinize ve göremediklerinize yemin ederim ki[1]

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

Şüphesiz ki o (Kur'an), değerli bir elçinin (Cebrail'in ulaştırdığı) sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ

O, asla bir şairin[1] sözü değildir. Ne kadar da azınız iman ediyor!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ

O, asla bir kâhinin[1] sözü de değildir. Ne kadar da azınız (gerçeği) hatırlıyor!

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

Âlemlerin Rabbinden indir(il)medir.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ

(O elçi) bize (atfen) bazı sözler uydurmuş olsaydı,

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ

Bu nedenle elbette (onu önce) güçlü bir şekilde yakalardık.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ

Sonra da bu nedenle can damarını keserdik.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ

Hiçbiriniz buna engel de olamazdınız.[1]

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ

Şüphesiz ki o (Kur'an), muttakîler (duyarlı olanlar) için bir hatırlatmadır.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Şüphesiz ki içinizde (onu) yalanlayanların olduğunu bilmekteyiz.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ

Şüphesiz ki o (Kur'an), kâfirler için bir pişmanlık (sebebi)dir.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ

Şüphesiz ki o (Kur'an), gerçeğin ta kendisidir.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

Yüce Rabbinin adını tesbih et (yücelt)![1]